در جهانی که مقاومت غالباً با کنش نظامی یا تقابل امنیتی تعریف می‌شود، بازخوانی اندیشه امام خمینی(س) نشان می‌دهد که این مفهوم، پیش و بیش از آنکه ابزار قدرت سخت باشد، بر شالوده اجتماع، هویت دینی و عقلانیت سیاسی استوار است. دهمین نشست «طرحی نو» کوشید با نگاهی تحلیلی، این برداشت متفاوت از مقاومت را در نسبت با تحولات داخلی و منطقه‌ای بررسی کند.

مقاومت؛ پدیده‌ای اجتماعی نه اسطوره‌ای

دکتر ابراهیم متقی، استاد روابط بین‌الملل دانشگاه تهران، در این نشست تأکید کرد که مقاومت در اندیشه امام خمینی(س) فاقد ماهیت تخیلی یا اسطوره‌ای است و تنها در بستر اجتماعی معنا می‌یابد. به گفته وی، برخلاف جریان‌های چپ و برخی گروه‌های مسلح پیش از انقلاب که بر کنش پیشروان ایدئولوژیک تکیه داشتند، امام خمینی(س) مقاومت را نتیجه مشارکت فراگیر مردم می‌دانست.

متقی افزود که امام، کنش مسلحانه منزوی و گسسته از جامعه را راهی به تحقق تغییر پایدار نمی‌دانست و بر همین اساس، مقاومت را به پروژه‌ای اجتماعی بدل کرد که توانست هویت مشترک و احساس مسئولیت جمعی ایجاد کند.